3. Spadkobiercy w Dhammie
1. Tak usłyszałem. Przy pewnej okazji Zrealizowany mieszkał w Savatthi w Gaju Jeta w Parku Anathapindiki. Tam odezwał się do mnichów tak: „Mnisi". „Czcigodny panie" odpowiedzieli mnisi. Zrealizowany rzekł to:
2. Mnisi, bądźcie moimi spadkobiercami w Dhammie a nie moimi spadkobiercami w materialnych rzeczach. Kierowany współczuciem dla was, pomyślałem jak moi uczniowie mogą być moimi uczniami w Dhammie a nie moimi spadkobiercami w materialnych rzeczach? Jeżeli będziecie moimi spadkobiercami w materialnych rzeczach, a nie moimi spadkobiercami w Dhammie zostanie wam zarzucone: „Uczniowie mistrza żyją jako jego spadkobiercy w materialnych rzeczach a nie jako jego spadkobiercy w Dhammie" i będzie mi zarzucone (to samo). Jeżeli będziecie moimi spadkobiercami w Dhammie, nie moimi spadkobiercami w materialnych rzeczach, nie zostanie wam zarzucone: „Uczniowie mistrza żyją jako jego spadkobiercy w materialnych rzeczach a nie jako jego spadkobiercy w Dhammie" i mi nie będzie zarzucone (to samo). Zatem mnisi bądźcie moimi spadkobiercami w Dhammie, nie bądźcie moimi spadkobiercami w materialnych rzeczach. Kierowany współczuciem dla was, pomyślałem jak moi uczniowie mogą być moimi uczniami w Dhammie a nie moimi spadkobiercami w materialnych rzeczach?
3. Mnisi, załóżmy, że już zjadłem odkładając resztę, nasyciłem się skończyłem, myśląc dość to tyle co potrzeba i pewna część wyżebranego jedzenia pozostała do wyrzucenia. Wtedy przyjdzie dwóch mnichów, głodnych i słabych i powiem im: „Mnisi już zjadłem odkładając resztę, nasyciłem się skończyłem myśląc, dość to tyle co potrzeba i pewna część wyżebranego jedzenia pozostała do wyrzucenia, jedzcie jeżeli chcecie, jeżeli nie to wyrzucę to teraz tam gdzie nie ma zieleni lub do wody, gdzie nie ma życia. Wtedy jeden z mnichów pomyśli: "Zrealizowany już zjadł odkładając resztę, nasycił się, skończył myśląc dość to tyle co potrzeba i pewna część wyżebranego jedzenia pozostała do wyrzucenia; jeżeli nie zjemy tego, Zrealizowany wyrzuci to teraz tam gdzie nie ma zieleni lub do wody, gdzie nie ma życia. Ale to zostało powiedziane przez Zrealizowanego: „Mnisi, bądźcie moimi spadkobiercami w Dhammie, nie w materialnych rzeczach" i teraz to jedzenie jest jedną z materialnych rzeczy; załóżmy, że zamiast zjedzenia tego wyżebranego posiłku spędzę noc i dzień głodny i słaby? I zamiast zjedzenia tego wyżebranego posiłku spędzi on noc i dzień głodny i słaby. Wtedy drugi mnich pomyśli: Zrealizowany już zjadł odkładając resztę, nasycił się skończył myśląc dość to tyle co potrzeba i pewna część wyżebranego jedzenia pozostała do wyrzucenia; jeżeli nie zjemy tego, Zrealizowany wyrzuci to teraz tam gdzie nie ma zieleni lub do wody, gdzie nie ma życia. Załóżmy, ze zjem ten wyżebrany posiłek i spędzę noc i dzień ani głodny ani słaby. I teraz chociaż ten mnich przez zjedzenie tego wyżebranego posiłku spędził noc i dzień ani głodny ani słaby to jednak ten pierwszy mnich jest bardziej szanowany i chwalony przeze mnie. Dlaczego tak jest? Ponieważ to na długi czas przyczyni się do ograniczenia jego zachcianek, zadowolenia, ścierania, łatwego utrzymania i wzmożenia energii. Zatem mnisi bądźcie moimi spadkobiercami w Dhammie nie w materialnych rzeczach. Kierowany współczuciem dla was, pomyślałem jak moi uczniowie mogą być moimi uczniami w Dhammie a nie moimi spadkobiercami w materialnych rzeczach?
4. Oto co powiedział Zrealizowany. Po powiedzeniu tego wstał on z miejsca i udał się do swojej kwatery. Wkrótce potem jak odszedł czcigodny Sariputta odezwał się do mnichów tak: „Przyjaciele mnisi". „Przyjacielu" odpowiedzieli mnisi. Czcigodny Sariputta rzekł to:
5. Przyjaciele, w jaki sposób uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu nie trenują w odosobnieniu? I w jaki sposób uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu trenują w odosobnieniu? „Rzeczywiście, przyjacielu, przyszliśmy z daleka by dowiedzieć się od czcigodnego Sariputty znaczenia tych słów. Było by dobrze gdyby znaczenie tych słów ukazało się czcigodnemu Sariputtcie. Usłyszawszy je od niego mnisi zapamiętają". „Zatem słuchajcie i uważajcie na to co powiem". „Tak przyjacielu" odpowiedzieli mnisi. Czcigodny Sariputta rzekł to:
6. Przyjaciele, w jaki sposób uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu nie trenują w odosobnieniu? Tu przyjaciele uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu nie trenują w odosobnieniu, nie porzucają tego co mistrz powiada by porzucili i są zajęci i niedbali, pierwsi jeżeli chodzi o błędy, rezygnujący z odosobnienia. W tym starsi mnisi podlegają naganie z trzech powodów. Jako uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu sami nie trenują w odosobnieniu, to pierwszy powód dla którego podlegają oni naganie. Nie porzucają oni tego co mistrz powiada by porzucili, to drugi powód dla którego podlegają oni naganie. Są zajęci i niedbali, pierwsi jeżeli chodzi o błędy, rezygnujący z odosobnienia, to trzeci powód dla którego podlegają oni naganie. W tym średni mnisi ... młodzi mnisi podlegają naganie z trzech powodów. Jako uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu sami nie trenują w odosobnieniu, to pierwszy powód dla którego podlegają oni naganie. Nie porzucają oni tego co mistrz powiada by porzucili, to drugi powód dla którego podlegają oni naganie. Są zajęci i niedbali, pierwsi jeżeli chodzi o błędy, rezygnujący z odosobnienia, to trzeci powód dla którego podlegają oni naganie.
7. W jaki sposób uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu trenują w odosobnieniu? Tu przyjaciele uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu trenują w odosobnieniu, porzucają to co mistrz powiada by porzucili i nie są zajęci i niedbali, nie są pierwsi jeżeli chodzi o błędy, nie rezygnują z odosobnienia. W tym starsi mnisi podlegają pochwale z trzech powodów. Jako uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu sami trenują w odosobnieniu, to pierwszy powód dla którego podlegają oni pochwale. Porzucają oni to co mistrz powiada by porzucili, to drugi powód dla którego podlegają oni pochwale. Nie są zajęci i niedbali,nie są pierwsi jeżeli chodzi o błędy, nie rezygnując z odosobnienia, to trzeci powód dla którego podlegają oni pochwale. W tym średni mnisi ... młodzi mnisi podlegają pochwale z trzech powodów. Jako uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu sami trenują w odosobnieniu, to pierwszy powód dla którego podlegają oni pochwale. Porzucają oni to co mistrz powiada by porzucili, to drugi powód dla którego podlegają oni pochwale. Nie są zajęci i niedbali, nie są pierwsi jeżeli chodzi o błędy, nie rezygnują z odosobnienia, to trzeci powód dla którego podlegają oni naganie.
8. Przyjaciele są zatem tutaj chciwość i nienawiść. Jest Droga Środkowa prowadząca do porzucenia chciwości i nienawiści, dająca wgląd, dająca wiedzę, prowadząca do pokoju, do bezpośredniej wiedzy, do oświecenia do Nibbany.
9. A czym jest ta Środkowa Droga Środkowa ? To właśnie ta Szlachetna Ośmioraka Ścieżka, mianowicie, właściwy pogląd, właściwa intencja, właściwa mowa, właściwe działanie, właściwe utrzymanie, właściwy wysiłek, właściwa uważność i właściwa koncentracja. To jest Droga Środkowa dająca dająca wgląd, dająca wiedzę, prowadząca do pokoju, do bezpośredniej wiedzy, do oświecenia do Nibbany.
10-23. Przyjaciele, złem tutaj są gniew i zemsta ... pogarda i dominacja ... zazdrość i pożądliwość ...zwodzenie i oszustwo ...zniewolenie i arogancja ... wyobrażanie i duma ... próżność i zaniedbanie. Dla usunięcia tych stanów jest Droga Środkowa dająca dająca wgląd, dająca wiedzę, prowadząca do pokoju, do bezpośredniej wiedzy, do oświecenia do Nibbany.
24 Oto co powiedział czcigodny Sariputta. Mnisi byli zadowoleni i ucieszeni słowami czcigodnego Siariputty.