7. Pzykład z materiałem
1. Tak usłyszałem. Przy
pewnej okazji Zrealizowany mieszkał w Savatthi w Gaju Jeta w Parku
Anathapindiki. Tam odezwał się do mnichów tak: „Mnisi".
„Czcigodny panie" odpowiedzieli mnisi. Zrealizowany rzekł to:
2. Mnisi, załóżmy,
że
jest materiał zanieczyszczony i pobrudzony i farbiarz zanurzy go w
tej czy innej farbie; czy to niebieskiej, czy żółtej, czy
czerwonej, czy różowej. Materiał ten będzie wyglądał na źle
zafarbowany o nieczystym kolorze. Dlaczego tak jest? Z uwagi na
nieczystość materiału. Tak też kiedy serce jest zanieczyszczone,
nieszczęśliwa destynacja może być oczekiwana. Mnisi załóżmy,
że jest materiał czysty i nie pobrudzony i farbiarz zanurzy go w
tej czy innej farbie; czy to niebieskiej, czy żółtej, czy
czerwonej, czy różowej. Materiał ten będzie wyglądał na dobrze
zafarbowany o czystym kolorze. Dlaczego tak jest? Z uwagi na czystość
materiału. Tak też kiedy serce jest nie zanieczyszczone, szczęśliwa
destynacja może być oczekiwana.
3. Czym są niedoskonałości,
które zanieczyszczają serce? Pożądliwość i nieprawowierna
chciwość ... Zła wola ... Gniew ...
Mściwość ... Pogarda ... Dominowanie ... Zazdrość ... Żądza
zysku ... Zwodniczość ... Oszukaństwo ... Nieczułość ...
Arogancja ... Wyobrażenie ... Duma ... Próżność ... Zaniedbanie
jest niedoskonałością umysłu co zanieczyszcza serce.
4. Gdy mnich wie, że
pożądliwość i nieprawowierna chciwość są niedoskonałościami
co zanieczyszczają serce, porzuca je. Gdy mnich wie, że Zła wola
... Gniew ... Mściwość ... Pogarda ... Dominowanie ... Zazdrość
... Żądza zysku ... Zwodniczość ... Oszukaństwo ... Nieczułość
... Arogancja ... Wyobrażenie ... Duma ... Próżność ...
Zaniedbanie są niedoskonałościami co zanieczyszczają serce,
porzuca je.
5. Zaraz po powstaniu
wiedzy, że pożądliwość i nieprawowierna chciwość są
niedoskonałościami umysłu co zanieczyszczają serce, zostają one
porzucone. Zaraz po powstaniu wiedzy, że Gniew ... Mściwość ...
Pogarda ... Dominowanie ... Zazdrość ... Żądza zysku ...
Zwodniczość ... Oszukaństwo ... Nieczułość ... Arogancja ...
Wyobrażenie ... Duma ... Próżność ... Zaniedbanie są
niedoskonałościami serca, zostają one porzucone.
6. Dalej dzięki przebytemu
doświadczeniu ma on zaufanie do Oświeconego takie oto: „Ten
Zrealizowany jest taki gdyż jest spełniony, całkowicie oświecony,
doskonały w prawdziwej wiedzy i prowadzeniu się, subtelny, znawca
światów, niezrównany lider ludzi do opanowania,
nauczyciel bogów
i ludzi, oświecony, błogosławiony".
7. I dzięki przebytemu
doświadczeniu ma on zaufanie do Dhammy takie oto: „Dhamma jest
dobrze ogłoszona przez Zrealizowanego (o efekcie) widzialnym tutaj i
teraz, nie (po uskoku) w czasie, zapraszająca do inspekcji,
naprowadzająca, do doświadczenia przez ludzi mądrych, każdemu
osobiście".
8. Dzięki przebytemu
doświadczeniu ma on zaufanie do Zgromadzenia takie oto:
„Zgromadzenie uczniów Zrealizowanego wkroczyło na dobrą drogę,
wkroczyło na prostą drogę, wkroczyło na prawdziwą drogę,
wkroczyło na właściwą drogę; mianowicie cztery pary ludzi, osiem
typów osób; te Zgromadzenie uczniów Zrealizowanego
zasługuje na
podarunek, zasługuje gościnności, jest godne ofiar i godne
pozdrowień z szacunkiem, niezrównane pole (dla uzyskania) zasług
przez świat.
9. I jakiekolwiek (z tych
niedoskonałości) miał, zgodnie z ograniczeniem (zależnie od tego
którą z pierwszych trzech ścieżek osiągnął) zrezygnował z
niej, porzucił ją, puścił, obalił, uwolnił.
10. Rozważa on tak:
„Posiadam zaufanie do Oświeconego", i z uwagi na przebyte
doświadczenie, doświadcza idei i tak odnajduje zadowolenie
połączone z Dhammą.
11. Gdy zadowolony, rodzi
się w nim szczęście, będąc o szczęśliwym umyśle, jego ciało
się uspokaja. Podczas gdy jego ciało jest spokojne, odczuwa
przyjemność, odczuwając przyjemność jego serce staje się
skoncentrowane.
12. Rozważa on tak:
„Posiadam zaufanie do Dhammy" i z uwagi na przebyte doświadczenie
doświadcza idei i tak odnajduje zadowolenie połączone z Dhammą.
13. Gdy zadowolony, rodzi
się w nim szczęście, będąc o szczęśliwym umyśle, jego ciało
się uspokaja. Podczas gdy jego ciało jest spokojne, odczuwa
przyjemność, odczuwając przyjemność jego serce staje się
skoncentrowane.
14. Rozważa on tak:
„Posiadam zaufanie do Zgromadzenia" i z uwagi na przebyte
doświadczenie, doświadcza idei i tak odnajduje zadowolenie
połączone z Dhammą.
15. Gdy zadowolony, rodzi
się w nim szczęście, będąc o szczęśliwym umyśle, jego ciało
się uspokaja. Podczas gdy jego ciało jest spokojne, odczuwa
przyjemność, odczuwając przyjemność jego serce staje się
skoncentrowane.
16. Rozważa on tak: „I
jakiekolwiek (z tych niedoskonałości) miałem, zgodnie z
ograniczeniem zrezygnowałem z niej, porzuciłem ją, puściłem,
obaliłem, uwolniłem i zdobywa on doświadczenie znaczenia.
17. Gdy zadowolony, rodzi
się w nim szczęście, będąc o szczęśliwym umyśle, jego ciało
się uspokaja. Podczas gdy jego ciało jest spokojne, odczuwa
przyjemność, odczuwając przyjemność jego serce staje się
skoncentrowane.
18. Gdy mnich o takiej
cnocie, takich ideach, takim zrozumieniu zjada jedzenie składające
się z przebranego ryżu z ciemnych ziaren połączonego z wieloma
sosami i warzywami, nawet to nie będzie dla niego przeszkodą. Tak
jak materiał co zanieczyszczony i zabrudzony staje się czysty i
jasny przy pomocy czystej wody; lub tak jak złoto staje się czyste
i jasne przy pomocy paleniska, tak też gdy mnich o takiej cnocie,
takich ideach, takim zrozumieniu zjada jedzenie składające się z
przebranego ryżu z ciemnych ziaren połączonego z wieloma sosami i
warzywami, nawet to nie będzie dla niego przeszkodą.
19. Trwa on z sercem
przepełnionym przyjaznością, rozciągniętą na jedną ćwierć,
jak i na drugą, jak i na trzecią, jak i na czwartą, tak też
powyżej, poniżej, dookoła i wszędzie w stosunku do wszystkich jak
i do siebie, trwa on z sercem egzaltowanym, niezmierzonym, z sercem
przepełnionym przyjaznością bez wrogości czy złej woli
rozciągając to na cały świat.
20- 22 Trwa on z sercem
przepełnionym współczuciem ... zadowoleniem ... równowagą
rozciągniętą na jedną ćwierć, jak i na drugą, jak i na
trzecią, jak i na czwartą, tak też powyżej, poniżej, dookoła i
wszędzie w stosunku do wszystkich jak i do siebie, trwa on z sercem
egzaltowanym, niezmierzonym, z sercem przepełnionym równowagą
rozciągając to na cały świat.
23. Rozumie on tak: „Jest
ten (czysty stan Boskiego Trwania) jest podrzędny (stan
zanieczyszczeń, porzucony), jest nadrzędny cel poziomu arahata
jeszcze do osiągnięcia i jest ucieczka z całego tego pola
percepcji (co jest wygaszeniem).
24. Kiedy wie on i widzi w
ten sposób serce staje się wyzwolone ze skazy zmysłowego
pragnienia, wyzwolone ze skazy istnienia, wyzwolone ze skazy
ignorancji. Gdy wyzwolone jest wiedza: „Jest wyzwolone". Rozumie
on tak: „Narodziny wyczerpane, święte życie przeżyte, co trzeba
było zostało zrobione, więcej już to nie nadejdzie. Ten mnich
jest nazwanym okąpanym w wewnętrznej kąpieli".
25. Przy tej okazji
Sundarika Bharadvaja z kasty braminów siedział niedaleko
Zrealizowanego. Powiedział on do Zrealizowanego: „Ale czy Mistrz
Gotama chodzi do rzeki Bahaka na kąpiel?" „Dlaczego braminie do
rzeki Bahaka? Cóż rzeka Bahaka może zrobić?" „Mistrzu
Ggotama, rzeka Bahaka jest uważana przez wielu za dającą
wyzwolenie, jest uważana przez wielu za dającą zasługi. I wielu
obmyło się w rzece Bahaka ze swych złych uczynków.
26. Wtedy Zrealizowany
rzekł
do bramina Sundarika Bharadvaji te strofy:
Bahaka i Adhikakka
Gaya i Sundarika również
Payaga i Sarrassati
I strumień Bahumati
Głupiec może się tam kąpać cały czas
Ale nie obmyje się z ciemnych uczynków.
Cóż może przynieść Sundarika?
Co Payaga? Co Bahuka?
Nie mogą one oczyścić źle działającego
człowieka brutalnych i okrutnych czynów
Człowiek o czystym sercu ma niekończący się
Festyn Zródła, Święty Dzień.
Ten o uczciwym dziele, o czystym sercu
Zawsze doskonały w cnocie.
To tu braminie powinieneś przyjść się okąpać.
Uczynić siebie bezpiecznym schronieniem dla wszystkich istot.
I jeżeli nie mówisz fałszywie
Ani nie pracujesz na szkodę żyjących istot
Nie zabierasz tego co nie dane
Z wiarą i wolny od chciwości
Jaka potrzeba byś szedł do Gaya
Niech każda studnia stanie się Gayą.
27. "Znakomicie,
Mistrzu Gotama! Znakomicie, Mistrzu Gotama! Dhamma została
wyjaśniona na wiele sposobów przez Mistrza Gotamę, tak jakby
ustawił on właściwie to co zostało przewrócone, odsłaniając
odkryte, pokazując drogę temu kto zagubiony, trzymając lampę w
ciemności dla tych ze wzrokiem by zobaczyli formy."
28. Biorę schronienie w Mistrzu Gotamie, biorę schronienie w Dhammie i Zgromadzeniu. Mistrzu Gotama chcę odejść w bezdomność pod kierunkiem Mistrza Gotamy, chcę otrzymać pełne przyjęcie. I bramin Sundarika Bharadvaja otrzymał odejście w bezdomność pod kierunkiem Zrealizowanego, i otrzymał pełne przyjęcie. I wkrótce, niedługo po jego pełnym przyjęciu, przebywając samotnie, oderwany, pilny. energiczny i samo-opanowany, czcigodny Bharadvaya przez osobistą realizację i bezpośrednią wiedzę wkroczył i trwał w tym najwyższym celu świętego życia w imię którego szlachetnie urodzony słusznie odchodzi z domu w bezdomność. Miał on bezpośrednią wiedzę tak: "Narodziny wyczerpane, święte życie przeżyte, co trzeba było zostało zrobione, nigdy więcej już to nie nadejdzie". I czcigodny Bharadvaja został jednym z arahatów.