10. Cztery podstawy uważności
1. Tak usłyszałem. Przy
pewnej okazji Zrealizowany mieszkał w kraju Kurów. Jest tam ich
miasto nazywane Kammassadamma, i tam Zrealizowany odezwał się do
mnichów: „Mnisi". „Czcigodny panie" odpowiedzieli mnisi.
Zrealizowany rzekł to:
2. Mnisi, ta ścieżka,
mianowicie cztery podstawy uważności jest ścieżką idącą w
tylko jedną stronę, do oczyszczenia istot, do przekroczenia
żalów
i płaczu, do zaniku bólu i smutku, do osiągnięcia prawdziwej
drogi do realizacji Nibbany.
3. Jakie cztery? Tu mnich trwa kontemplując ciało jako ciało, całkowicie rozważny i uważny, po odłożeniu pożądliwości i światowego smutku. Trwa kontemplując uczucie jako uczucie, całkowicie rozważny i uważny, po odłożeniu pożądliwości i światowego smutku. Trwa kontemplując umysł jako umysł, całkowicie rozważny i uważny, po odłożeniu pożądliwości i światowego smutku. Trwa kontemplując idee jako idee, całkowicie rozważny i uważny, po odłożeniu pożądliwości i światowego smutku.
Kontemplacja ciała
(1 Uważność oddychania)
4. A jak mnich trwa kontemplując ciało jako ciało? Tu mnich udaje się do lasu czy korzenia drzewa czy pustej chaty, siada ze skrzyżowanymi nogami i wyprostowanym ciałem ustanawiając uważność (na oddychaniu), przed sobą, zawsze uważny wdycha, uważny wydycha. Wdychając długo rozumie on: „Wdycham długo". Wdychając krótko rozumie on: „Wdycham krótko". Wydychając długo rozumie on: „Wydycham długo". Wydychając krótko rozumie on: „Wydycham krótko". Trenuje on tak: „Będę wdychał doświadczając całego ciała"; trenuje on tak: „Będę wydychał doświadczając całego ciała"; trenuje on tak: „Będę wdychał uspokajając cielesne procesy"; trenuje on tak: „Będę wydychał uspokajając cielesne procesy". Tak jak zręczny tokarz lub jego pomocnik kiedy czyni długi obrót rozumie: „Czynię długi obrót" lub kiedy czyni krótki obrót rozumie: „Czynię krótki obrót" tak też wdychając długo rozumie on: „Wdycham długo". Wdychając krótko rozumie on: „Wdycham krótko". Wydychając długo rozumie on: „Wydycham długo". Wydychając krótko rozumie on: „Wydycham krótko". Trenuje on tak: „Będę wdychał doświadczając całego ciała"; trenuje on tak: „Będę wydychał doświadczając całego ciała"; trenuje on tak: „Będę wdychał uspokajając cielesne procesy"; trenuje on tak: „Będę wydychał uspokajając cielesne procesy".
(wgląd)
5. W ten sposób trwa kontemplując ciało jako ciało w sobie lub trwa kontemplując ciało w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego zaniku lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania i zaniku. Lub jeszcze uważność, że „jest ciało" zostaje ustanowione przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania (o ciele) podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując ciało jako ciało.
(2 Cztery podstawy)
6. I znów, mnich gdy
idzie
rozumie: „Idę", gdy stoi rozumie on: „Stoję", gdy siedzi
rozumie on: „Siedzę", gdy leży rozumie on: „Leżę", czy
jakkolwiek jego ciało jest położone rozumie on je takim.
7. W ten sposób trwa kontemplując ciało jako ciało w sobie lub trwa kontemplując ciało w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego zaniku lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania i zaniku. Lub jeszcze uważność, że „jest ciało" zostaje ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania (o ciele) podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując ciało jako ciało.
(3 Pełna rozważność)
8. I znów mnich jest
tym
który działa z pełna rozwagą gdy porusza się tu i tam,
który
działa z pełną rozwagą gdy patrzy na i obok, który działa z
pełną rozwagą zginając się i rozciągając, który działa z
pełną rozwagą nosząc połatany płaszcz, miskę i szaty, który
działa z pełną rozwagą gdy je, pije, żuje, i smakuje, który
działa z pełną rozwagą opróżniając jelita i oddając mocz,
który działa z pełną rozwagą gdy idzie, stoi, siedzi, zasypia i
budzi się, mówi i zachowuje milczenie.
9. W ten sposób trwa kontemplując ciało jako ciało w sobie lub trwa kontemplując ciało w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego zaniku lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania i zaniku. Lub jeszcze uważność, że „jest ciało" zostaje ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania (o ciele) podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując ciało jako ciało.
(4 Brzydota - części ciała)
10. I znów, mnich przegląda to samo ciało od podeszew stóp do włosów na czubku głowy jako pełne wielu rodzajów nieczystości, tak oto: „W tym ciele są włosy głowy, włosy ciała, paznokcie, zęby, skóra, mięso, ścięgna, kości, szpik kostny, nerki, serce, wątroba, przepona, śledziona, płuca, jelita duże i małe, krtań, smarki. łajno, żółć, flegma, ropa, krew, pot, tłuszcz, łzy, ślina, olej we złączach i mocz.
Tak jak gdyby był tam worek
otwarty z obu stron, pełny wielu rodzajów ziaren takich jak
górski
ryż, czerwony ryż, fasola, groch, kasza, i biały ryż, i człowiek
o dobrym wzroku otworzyłby go i przeglądał go tak: „To jest
górski ryż, to jest czerwony ryż, to fasola, to groch, to kasza,
to biały ryż, tak też mnich przegląda to samo ciało od podeszew
stóp do włosów na czubku głowy jako pełne wielu
rodzajów
nieczystości, tak oto: „w tym ciele są włosy głowy, włosy
ciała, paznokcie, zęby, skóra, mięso, ścięgna, kości, szpik
kostny, nerki, serce, wątroba, przepona, śledziona, płuca, jelita
duże i małe, krtań, smarki. łajno, żółć, flegma, ropa, krew,
pot, tłuszcz, łzy, ślina, olej we złączach i mocz.
11. W ten sposób trwa kontemplując ciało jako ciało w sobie lub trwa kontemplując ciało w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego zaniku lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania i zaniku. Lub jeszcze uważność, że „jest ciało" zostaje ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania (o ciele) podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując ciało jako ciało.
(5. Elementy)
12. I znów w
jakiejkolwiek
pozycji jest ciało, jakkolwiek ułożone, mnich przegląda to samo
ciało (składające się) z elementów tak oto: „W tym ciele jest
element ziemi, element wody, element ognia i element powietrza".
Tak jakby zręczny rzeźnik lub jego pomocnik zabił krowę i
siedział z nią u skrzyżowania dróg pokrojoną na kawałki, tak
też w jakiejkolwiek pozycji jest ciało, jakkolwiek ułożone, mnich
przegląda to samo ciało (składające się) z elementów tak oto:
„W tym ciele jest element ziemi, element wody, element ognia i
element powietrza".
13. W ten sposób trwa kontemplując ciało jako ciało w sobie lub trwa kontemplując ciało w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego zaniku lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania i zaniku. Lub jeszcze uważność, że „jest ciało" zostaje ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania (o ciele) podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując ciało jako ciało.
(6-14 Dziewięć terenów cmentarnych)
14. I znów mnich
ocenia to
samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na
terenie cmentarnym, martwe jeden dzień, dwa dni, martwe trzy dni,
spuchnięte, blade, jątrzącą się materię tak oto: „To ciało
również jest tej samej natury, będzie takie samo, nie ominie je
ten los".
15. W ten sposób
trwa
kontemplując ciało jako ciało w sobie lub trwa kontemplując ciało
w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ciele
czynniki jego powstania lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego
zaniku lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania i
zaniku. Lub jeszcze uważność, że „jest ciało" zostaje
ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania (o
ciele) podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego
w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując ciało jako ciało.
16. I znów mnich
ocenia to
samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na
terenie cmentarnym, pożerane przez kruki, kanie, sępy, psy,
szakale, i wielorakie rodzaje robaków, tak oto: „To ciało
również
jest tej samej natury, będzie takie samo, nie ominie je ten los".
17. W ten sposób
trwa
kontemplując ciało jako ciało w sobie lub trwa kontemplując ciało
w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ciele
czynniki jego powstania lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego
zaniku lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania i
zaniku. Lub jeszcze uważność, że „jest ciało" zostaje
ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania (o
ciele) podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego
w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując ciało jako ciało.
18. I znów mnich
ocenia to
samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na
terenie cmentarnym; szkielet z mięsem i krwią trzymające się
razem ze ścięgnami, tak oto: „To ciało również jest tej samej
natury, będzie takie samo, nie ominie je ten los".
19. W ten sposób
trwa
kontemplując ciało jako ciało w sobie lub trwa kontemplując ciało
w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ciele
czynniki jego powstania lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego
zaniku lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania i
zaniku. Lub jeszcze uważność, że „jest ciało" zostaje
ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania (o
ciele) podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego
w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując ciało jako ciało.
20. I znów mnich
ocenia to
samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na
terenie cmentarnym; szkielet bez mięsa, umazany krwią i trzymający
się razem dzięki ścięgnom. „To ciało również jest tej samej
natury, będzie takie samo, nie ominie je ten los".
21. W ten sposób
trwa
kontemplując ciało jako ciało w sobie lub trwa kontemplując ciało
w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ciele
czynniki jego powstania lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego
zaniku lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania i
zaniku. Lub jeszcze uważność, że „jest ciało" zostaje
ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania (o
ciele) podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego
w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując ciało jako ciało.
22. I znów mnich
ocenia to
samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na
terenie cmentarnym; szkielet bez mięsa i krwi trzymający się razem
dzięki ścięgnom. „To ciało również jest tej samej natury,
będzie takie samo, nie ominie je ten los".
23. W ten sposób
trwa
kontemplując ciało jako ciało w sobie lub trwa kontemplując ciało
w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ciele
czynniki jego powstania lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego
zaniku lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania i
zaniku. Lub jeszcze uważność, że „jest ciało" zostaje
ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania (o
ciele) podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego
w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując ciało jako ciało.
24. I znów mnich
ocenia to
samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na
terenie cmentarnym; kości bez ściengien porozrzucane w różnych
kierunkach, tu kość ręki, tu kość stopy, tu kość uda, tu kość
biodrowa, tu kość piersiowa, tu kość dłoni, tu kość ramienia,
tu kość szyi, tu szczeka, tu zęby, tu czaszka. „To ciało
również jest tej samej natury, będzie takie samo, nie ominie je
ten los".
25 W ten sposób trwa
kontemplując ciało jako ciało w sobie lub trwa kontemplując ciało
w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ciele
czynniki jego powstania lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego
zaniku lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania i
zaniku. Lub jeszcze uważność, że „jest ciało" zostaje
ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania (o
ciele) podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego
w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując ciało jako
ciało.
26. I znów mnich
ocenia to
samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na
terenie cmentarnym; pobielałe kości koloru muszli. „To ciało
również jest tej samej natury, będzie takie samo, nie ominie je
ten los".
27. W ten sposób
trwa
kontemplując ciało jako ciało w sobie lub trwa kontemplując ciało
w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ciele
czynniki jego powstania lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego
zaniku lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania i
zaniku. Lub jeszcze uważność, że „jest ciało" zostaje
ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania (o
ciele) podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego
w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując ciało jako ciało.
28. I znów mnich
ocenia to
samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na
terenie cmentarnym; kości zebrane razem, starsze niż rok. „To
ciało również jest tej samej natury, będzie takie samo, nie
ominie je ten los".
29. W ten sposób
trwa
kontemplując ciało jako ciało w sobie lub trwa kontemplując ciało
w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ciele
czynniki jego powstania lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego
zaniku lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania i
zaniku. Lub jeszcze uważność, że „jest ciało" zostaje
ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania (o
ciele) podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego
w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując ciało jako ciało.
30. I znów mnich
ocenia to
samo ciało jak gdyby patrzył na szczątki ciała porozrzucane na
terenie cmentarnym; zgniłe kości, pokruszone na pył. „To ciało
również jest tej samej natury, będzie takie samo, nie ominie je
ten los".
31. W ten sposób
trwa
kontemplując ciało jako ciało w sobie lub trwa kontemplując ciało
w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ciele
czynniki jego powstania lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego
zaniku lub trwa kontemplując w ciele czynniki jego powstania i
zaniku. Lub jeszcze uważność, że „jest ciało" zostaje
ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania (o
ciele) podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego
w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując ciało jako ciało.
Kontemplacja uczuć
32. A jak mnich trwa kontemplując uczucia jako uczucia? Tu gdy czuje przyjemne uczucie, mnich rozumie: „Czuję przyjemne uczucie", gdy czuje bolesne uczucie, rozumie on: „Czuję przyjemne uczucie", gdy czuje ani-bolesne-ani-przyjemne uczucie, rozumie on: „Czuję ani-bolesne-ani-przyjemne uczucie, gdy czuje materialne przyjemne uczucie, mnich rozumie: „Czuję materialne przyjemne uczucie"gdy czuje niematerialne przyjemne uczucie, mnich rozumie: „Czuję niematerialne przyjemne uczucie",gdy czuje bolesne materialne uczucie rozumie on:"Czuję bolesne materialne uczucie", gdy czuje bolesne niematerialne uczucie, rozumie on: „Czuję bolesne niematerialne uczucie" gdy czuje ani-bolesne-ani- przyjemne uczucie materialne, rozumie on: „Czuję ani-bolesne-ani-przyjemne uczucie niematerialne.
Wgląd
33. W ten sposób trwa kontemplując uczucia jako uczucia w sobie lub trwa kontemplując uczucia w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w uczuciu czynniki jego powstania lub trwa kontemplując w uczuciu czynniki jego zaniku lub trwa kontemplując w uczuciu czynniki jego powstania i zaniku. Lub jeszcze uważność, że „jest uczucie" zostaje ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania, podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując uczucia jako uczucia.
Kontemplacja umysłu
34. A jak mnich trwa kontemplując umysł jako umysł? Tu mnich rozumie umysł skażony pożądaniem jako skażony pożądaniem i umysł nieskażony pożądaniem jako umysł nieskażony pożądaniem. Rozumie on umysł skażony nienawiścią jako umysł skażony nienawiścią i umysł nieskażony nienawiścią jako umysł nieskażony nienawiścią. Rozumie on umysł skażony złudzeniem jako umysł skażony złudzeniem i umysł nieskażony złudzeniem jako umysł nieskażony złudzeniem. Rozumie on umysł zjednoczony jako umysł zjednoczony a umysł rozproszony jako umysł rozproszony. Rozumie on umysł egzaltowany jako umysł egzaltowany a umysł nieegzaltowany jako umysł nieegzaltowany. Rozumie on umysł sięgający poza jako umysł sięgający poza i umysł niesiegający poza jako umysł niesięgający poza. Rozumie on umysł skoncentrowany jako umysł skoncentrowany a umysł nieskoncentrowany jako umysł nieskoncentrowany. Rozumie on umysł wyzwolony jako umysł wyzwolony a umysł niewyzwolony jako umysł niewyzwolony.
Wgląd
35. W ten sposób trwa kontemplując umysł jako umysł w sobie lub trwa kontemplując umysł w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w umyśle czynniki jego powstania lub trwa kontemplując w umyśle czynniki jego zaniku lub trwa kontemplując w umyśle czynniki jego powstania i zaniku. Lub jeszcze uważność, że „jest umysł" zostaje ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania, podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując umysł jako umysł.
Kontemplacja idei
36. A jak mnich trwa kontemplując idee jako idee?
(1 Pięć przeszkód)
Tu mnich trwa kontemplując
idee jako idee (w odniesieniu do pięciu przeszkód). A jak mnich
trwa kontemplując idee jako idee (w odniesieniu do pięciu
przeszkód)? Tu gdy pragnienie zmysłowych przyjemności jest
obecne
u niego, mnich rozumie: „Pragnienie zmysłowych przyjemności jest
obecne u mnie" lub gdy pragnienie zmysłowych przyjemności jest
nieobecne u niego, mnich rozumie: „Pragnienie zmysłowych
przyjemności jest nieobecne u mnie", i również rozumie jak
dochodzi do powstania niepowstałego pragnienia zmysłowych
przyjemności i rozumie on jak dochodzi do porzucenia powstałego
pragnienia zmysłowych przyjemności i rozumie on jak nie dochodzi do
przyszłego powstania pragnienia zmysłowych przyjemności.
Gdy zła wola jest obecna u
niego, mnich rozumie: „Zła wola jest obecna u mnie" lub gdy zła
wola jest nieobecna u niego, mnich rozumie: „zła wola jest
nieobecna u mnie", i również rozumie jak dochodzi do powstania
niepowstałej złej woli i rozumie on jak dochodzi do porzucenia
powstałej złej wolii i rozumie on jak nie dochodzi do przyszłego
powstania złej woli.
Gdy stany letargiczne i
ospałość są obecne u niego, mnich rozumie: „Stany letargiczne i
ospałość są obecne u mnie" lub gdy stany letargiczne i ospałość
są nieobecne u niego, mnich rozumie: „stany letargiczne i ospałość
są nieobecna u mnie", i również rozumie jak dochodzi do
powstania niepowstałych stanów letargicznych i ospałości rozumie
on jak dochodzi do porzucenia powstałych stanów letargicznych i
ospałości i rozumie on jak nie dochodzi do przyszłego powstania
stanów letargicznych i ospałości.
Gdy niepokój i
zmartwienia
są obecne u niego, mnich rozumie: „Niepokój i zmartwienia są
obecne u mnie" lub gdy niepokój i zmartwienia są nieobecne u
niego, mnich rozumie: „Niepokój i zmartwienia są nieobecne u
mnie", i również rozumie jak dochodzi do powstania niepowstałego
niepokoju i zmartwień i rozumie on jak dochodzi do porzucenia
powstałego niepokoju i zmartwień i rozumie on jak nie dochodzi do
przyszłego powstania niepokoju i zmartwień.
Gdy niepewność jest obecna
u niego, mnich rozumie: „Niepewność jest obecna u mnie" lub gdy
niepewność jest nieobecna u niego, mnich rozumie: „Niepewność
jest nieobecna u mnie", i również rozumie jak dochodzi do
powstania niepowstałej niepewności i rozumie on jak dochodzi do
porzucenia powstałej niepewności i rozumie on jak nie dochodzi do
przyszłego powstania niepewności.
37. W ten sposób trwa kontemplując idee jako idee w sobie lub trwa kontemplując idee w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ideach czynniki ich powstania lub trwa kontemplując w ideach czynniki ich zaniku lub trwa kontemplując w ideach czynniki ich powstania i zaniku. Lub jeszcze uważność, że „są idee" zostaje ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania, podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując idee jako idee.
(2 Pięć agregatów)
38. I znów mnich
trwa
kontemplując idee jako idee (w odniesieniu do) pięciu agregatów
obiektów zakładania). A jak mnich trwa kontemplując idee jako
idee? Tu mnich (wie) „Taka jest materia takie jej powstanie taki
zanik; takie jest uczucie takie jego powstanie taki zanik; taka jest
percepcja takie jej powstanie taki zanik; takie są determinacje
takie ich powstanie taki zanik; taka jest świadomośc takie jej
powstanie taki zanik.
39. W ten sposób trwa kontemplując idee jako idee w sobie lub trwa kontemplując idee w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ideach czynniki ich powstania lub trwa kontemplując w ideach czynniki ich zaniku lub trwa kontemplując w ideach czynniki ich powstania i zaniku. Lub jeszcze uważność, że „są idee" zostaje ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania, podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując idee jako idee.
(3 Sześć baz)
40 I znów mnich trwa kontemplując idee jako idee w (odniesieniu do) sześciu baz w sobie i na zewnątrz. A jak mnich kontempluje idee jako idee w odniesieniu do sześciu baz? Tu mnich rozumie oko, rozumie materialne formy i rozumie więz, który powstaje w zależności od obu. Rozumie on jak dochodzi do powstania niepowstałego więzu , rozumie on jak dochodzi do porzucenia powstałego więzu i rozumie on jak nie dochodzi do przyszłego powstania porzuconego więzu. Rozumie on
...ucho i dźwięki...
...nos i zapachy...
...język i smaki...
...ciało i dotyki...
rozumie umysł, rozumie idee
i więz, który powstaje w zależności od obu. Rozumie on jak
dochodzi do powstania niepowstałego więzu , rozumie on jak dochodzi
do porzucenia powstałego więzu i rozumie on jak nie dochodzi do
przyszłego powstania porzuconego więzu.
41. W ten sposób trwa kontemplując idee jako idee w sobie lub trwa kontemplując idee w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ideach czynniki ich powstania lub trwa kontemplując w ideach czynniki ich zaniku lub trwa kontemplując w ideach czynniki ich powstania i zaniku. Lub jeszcze uważność, że „są idee" zostaje ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania, podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując idee jako idee.
(4 Siedem czynników oświecenia)
42. I znów mnich
trwa
kontemplując idee jako idee w (odniesieniu do) siedmiu czynników
oświecenia. A jak mnich kontempluje idee jako idee w odniesieniu do
siedmiu czynników oświecenia? Tu gdy czynnik oświecenia
uważności
jest obecny u niego mnich rozumie: „Czynnik oświecenia uważności
jest obecny u mnie" gdy uważność czynnik oświecenia jest
nieobecna mnich rozumie: „Czynnik oświecenia uważności jest
nieobecny u mnie". Rozumie on jak dochodzi do powstania czynnika
oświecenia uważności i rozumie on jak powstały czynnik oświecenia
uważności dochodzi do rozwoju i udoskonalenia. Gdy czynnik
oświecenia -dociekanie idei- jest obecny u niego mnich rozumie:
„Czynnik oświecenia dociekania idei jest obecny u mnie" gdy
dociekanie idei czynnik oświecenia jest nieobecny mnich rozumie:
„Czynnik oświecenia dociekanie idei jest nieobecny u mnie".
Rozumie on jak dochodzi do powstania czynnika oświecenia dociekania
idei i rozumie on jak powstały czynnik oświecenia dociekania idei
dochodzi do rozwoju i udoskonalenia. Gdy czynnik oświecenia
szczęścia jest obecny u niego mnich rozumie: „Czynnik oświecenia
szczęścia jest obecny u mnie" gdy szczęście czynnik oświecenia
jest nieobecne mnich rozumie: „Czynnik oświecenia szczęścia jest
nieobecny u mnie". Rozumie on jak dochodzi do powstania czynnika
oświecenia szczęścia i rozumie on jak powstały czynnik oświecenia
szczęścia dochodzi do rozwoju i udoskonalenia. Gdy czynnik
oświecenia spokoju jest obecny u niego mnich rozumie: „Czynnik
oświecenia spokoju jest obecny u mnie" gdy spokój czynnik
oświecenia jest nieobecny mnich rozumie: „Czynnik oświecenia
spokoju jest nieobecny u mnie". Rozumie on jak dochodzi do
powstania czynnika oświecenia spokoju i rozumie on jak powstały
czynnik oświecenia spokoju dochodzi do rozwoju i udoskonalenia. gdy
czynnik oświecenia koncentracji jest obecny u niego mnich rozumie:
„Czynnik oświecenia koncentracji jest obecny u mnie" gdy
koncentracja czynnik oświecenia jest nieobecna mnich rozumie:
„Czynnik oświecenia koncentracji jest nieobecny u mnie". Rozumie
on jak dochodzi do powstania czynnika oświecenia koncentracji i
rozumie on jak powstały czynnik oświecenia koncentracji dochodzi do
rozwoju i udoskonalenia. Gdy czynnik oświecenia równowagi jest
obecny u niego mnich rozumie: „Czynnik oświecenia równowagi jest
obecny u mnie" gdy równowaga czynnik oświecenia jest nieobecna
mnich rozumie: „Czynnik oświecenia równowagi jest nieobecny u
mnie". Rozumie on jak dochodzi do powstania czynnika oświecenia
równowagi i rozumie on jak powstały czynnik oświecenia
równowagi
dochodzi do rozwoju i udoskonalenia.
43. W ten sposób trwa kontemplując idee jako idee w sobie lub trwa kontemplując idee w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ideach czynniki ich powstania lub trwa kontemplując w ideach czynniki ich zaniku lub trwa kontemplując w ideach czynniki ich powstania i zaniku. Lub jeszcze uważność, że „są idee" zostaje ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania, podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując idee jako idee.
Cztery Szlachetne Prawdy
44. I znów, mnich trwa kontemplując idee jako idee (w odniesieniu do) Czterech Szlachetnych Prawd. A jak mnich trwa kontemplując idee jako idee (w odniesieniu do) Czterech Szlachetnych Prawd? Tu mnich rozumie to takim jakim rzeczywiście to jest: „To cierpienie", rozumie on takim jakim rzeczywiście to jest: „To jest powstanie cierpienia", rozumie on takim jakim rzeczywiście to jest: „To jest wstrzymanie cierpienia", rozumie on takim jakim rzeczywiście to jest: „To jest droga prowadzęca do wstrzymania cierpienia". .
45. W ten sposób trwa kontemplując idee jako idee w sobie lub trwa kontemplując idee w sobie i zewnętrznie. Lub jeszcze trwa kontemplując w ideach czynniki ich powstania lub trwa kontemplując w ideach czynniki ich zaniku lub trwa kontemplując w ideach czynniki ich powstania i zaniku. Lub jeszcze uważność, że „są idee" zostaje ustanowiona przez niego na poziomie czystej wiedzy i pamiętania, podczas gdy trwa on niezależnie, nie chwytając się niczego w świecie. Oto jak mnich trwa kontemplując idee jako idee.
Konkluzja
46. Mnisi, gdyby ktoś rozwinął te cztery podstawy uważności przez siedem lat, mógłby oczekiwać jednego z dwóch owoców: albo finałowej wiedzy tutaj i teraz lub gdyby pozostał ślad zakładania, poziomu nie-powracającego. Zostawmy siedem lat, gdyby ktoś rozwinął te cztery podstawy uważności przez sześć lat, mógłby oczekiwać jednego z dwóch owoców: albo finałowej wiedzy tutaj i teraz lub gdyby pozostał ślad zakładania, poziomu nie-powracającego. Zostawmy sześć lat ... pięć lat ... cztery lata ... trzy lata ... dwa lata ... rok ... siedem miesięcy ... sześć miesięcy ... pięć miesięcy ... cztery miesiące ... trzy miesiące ... dwa miesiące ... miesiąc ... pół miesiąca ... siedem dni. Zostawmy siedem dni, gdyby ktoś rozwinął te cztery podstawy uważności przez jeden dzień mógłby oczekiwać jednego z dwóch owoców: albo finałowej wiedzy tutaj i teraz lub gdyby pozostał ślad zakładania, poziomu nie-powracającego. .
47. To w odniesieniu do
tego
zostało powiedziane: „Mnisi, ta ścieżka, mianowicie cztery
podstawy uważności jest ścieżką idącą w tylko jedną stronę,
do oczyszczenia istot, do przekroczenia żalów i płaczu, do
zaniku
bólu i smutku, do osiągnięcia prawdziwej drogi do realizacji
Nibbany".
Oto co powiedział Zrealizowany. Mnisi byli zadowoleni i ucieszeni słowami Zrealizowanego.
.